Na decennia van onderdrukking en uitbuiting heeft het federale parlement gisteren na een marathonzitting de onafhankelijkheid uitgeroepen. Onder aanhoudende druk van de volksmenigten in de straten en de politieke impasse de afgelopen weken kon dit moment niet veel langer uitblijven. Met de woorden “Genoeg is genoeg”, brak parlementsvoorzitter Wouter Severeynsens het ijs, waarna hij zijn voorstel ter stemming voorlegde. “We hebben ons lang genoeg op onze kop laten zitten en laten onderdrukken door de Vlamingen. Deze arrogante minderheid is misschien kapitaalkrachtiger en mondiger dan de gemiddelde Belg, maar dit hoefden we echt niet meer te pikken.” Zei hij achteraf. Zijn voorstel kon op luide bijval rekenen en al snel was de breuk een feit. Toch blijven vele vragen.
“Het blijft natuurlijk een complexe zaak. In tegenstelling tot bij gewone secessies, ligt Vlaanderen nog wel op Belgisch grondgebied. Ik denk dus dat er voor de overtuigde Vlamingen niet veel anders op zal zitten dan op te hoepelen.” Aldus politiek analyst Jaak Verzeekert. De grote vraag blijft: naar waar? Hoewel Nederland de enige logische optie is, ontkennen zij dit zelf met klem. “Die zien we hier liever niet. Is er geen plaats over in Siberië?” Verklaarde premier Luvvers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten